ต้องขอบใจคนที่เคยทิ้งกันคนก่อนๆนั้น

ขอบใจคนที่ไม่รักกันที่ได้ทำให้เข้าใจ

ว่าอาการถูกทิ้งเป็นเช่นไร แค่เสียใจ แค่ไม่ถึงกับตาย

ไม่แรงอย่างที่คิด ไม่ช้าไม่นานก็หาย




มันเจ็บแต่ยังหายใจ ยังต้องใช่ชีวิตอยู่คู่กับรักเธอ

ที่เหมือนความว่างเปล่าที่ต้องพบเจอ

ที่เธอเองไม่เคยชี้ทาง ให้ฉันเลย

จะเจ็บแต่ยังหายใจ สำหรับฉันถึงต้องรอสักแค่ไหน

ตลอดชีวิตของฉันพอไหม หรือไม่มีค่าพอ ให้รอเพื่อรักเธอ

ตลอดชีวิต ของฉันพอไหม ถ้าฉันยังจะรอ ให้ เธอ นั้น รัก กัน..